خیلی امید دارم که این حرف از جانب امیر مهدی ژوله نباشد ولی اگر باشد ـ که انگار هست ـ باید فاتحه ای خواند!به این پرسش و پاسخ دقت کنید:

خبرنگار عصر ایران:بلافاصله بعد از قسمت نیروی انتظامی اینبار حلقه های روشنفکری و ادبی و عرفانی ظاهرا مدرن که به صورت محفلی تشکیل می شوند با عنوان «حلقه دروس» هدف نقد مرد هزار چهره قرار گرفت. در این قسمت شخصیت «چه» که به نظر می رسد اشاره ای به دانشجوهای چپ گرای افراطی ست با شعار «مرگ بر بورژوآ» و ظاهر خاص در این محفل گراس می کشد و در دادگاه به همه چیز اعتراض می کند، فکر نمی کنید طیفی از جامعه از این قسمت ها دلگیر شوند؟

امیر مهدی ژوله:ببینید در یک کار طنز یا ما باید در خلا یک کاری را بنویسیم و شخصیت پردازی کنیم. اما اگر کار رئال و واقعی است این آدمها باید اسم و شغل داشته باشند . تعریف مکانی و زمانی داشته باشند. در طنز از حرکت ها و رفتارهای خوب که کمدی درست نمی شود. بنابراین باید یک سری کژی ها را نقد و تبدیل به کمدی کرد. طبیعتا ما توقعمان از جامعه فرهنگی، ادبی و هنری مان این است که لااقل طنز را بهتر از سایر اقشار درک کنند. مطمئنا آنها می پذیرند که این یک کار طنز و کمدی است و قرار نیست از آن برداشت جدی بشود.(کل مصاحبه)

یعنی چه؟یعنی چه نباید از کار طنز و کمدی برداشت جدی بشود این عجیب ترین جمله ای است که در تمام عمر شنیده ام! واقعا از یک نفر که نماینده جامعه طنزپردازان است انتظار بیش از این است!واقعا متاسفم!فقط خواهش می کنم دوستان در توجیه کارها وارد حوزه تعاریف و مسائل تئوریک نشوند لطفا!بگذارید دست کم تئوری ها سر جایش باشد!دوست عزیز خیلی ساده لوحانه است که ما فکر کنیم شما در سازمان چیزی می سازید که هیچ برداشت جدی از آن نشود!برادر عزیزم چرا در دفاع از خودت کار دیگر برادران را بی ارزش می کنی؟طنز نویس هزار پدر سوختگی به خرج می دهد تا چیزی بگوید در رسانه ملی که مردم از آن چیزی را که باید دریافت کنند* آن وقت شما تئوری صادر می کنی که نباید از طنز و کمدی برداشت جدی شود!گمانم دیگر زمان ظهور رسیده باشد!

*:به عنوان کسی که چند سال است در سازمان کار می کنم خوب می دانم که فقط با طنز و کمدی می شود خط قزمزهای الکی را شکست و حرف زد و نقد کردطوری که البته به کسی برنخورد!نمونه اش همان ماساژور بیارم شما در قسمت یکی به آخر مانده!نکند می خواهی من باور کنم منظور از ماساژور همان ماساژور است؟۱۳/۱/۸۷