سومین داستان طنز در لوح

در اتاق ممیزی شماره چهار، پنج نفر نشسته بودند و به دقت آخرین ساخته ی موسی ایلیچ(1) کارگردان نامدار روسی الاصل را نگاه می کردند.

----------------------------------------------------------------

1- موسی ایلیچ فیلم ساز مشهور و معناگرای روسی در سال 1917 از یک پدر یهودی و یک مادر مسیحی ارتودوکس و در خانواده ای کاتولیک چشم به جهان گشود.پدرش را نازی ها سوزاندند و مادرش هم بعد ها در اثر افسردگی بعد از مرگ شوهر خودسوزی کرد و جان سپرد.موسی در طول زندگی خود هرگز درباره هولوکاست حرفی نزده است و اظهار نظر نکرده است و حتی در فیلم هایش هم به آن نپرداخته است، اما در یکی از نطق هایش در دانشگاه کمبریج گفته است: هولوکاست بوی پدر سوختگی می دهد.از مهم ترین آثار وی در زمینه فیلم مستند می توان از :رباله ها از 9 شب تا 7 صبح،سگ های لندنی،بد مستی در تله کابین،موش های بلوار کشاورز موش نیستند قد خرند،از بندر عباس تا انزلی پای پیاده و مستند داستانی "جوانه های متعهد باغ امید" را نام برد.فیلم های بلند او عبارتند از: از چشم بنفشه، سیگار در ساحل ولگا،عروج به سمت بالا،مولانا و امنیت اجتماعی( به سفارش شبکه اول سیما به مناسبت سال مولانا و حمایت نیروی انتظامی)کمی دیر کمی زود و شب پوزیتیویسم.این فیلم ساز هنوز در قید حیات است و آخرین اثر معناگرای وی فیلمی است با عنوان "حقیقت دارد" که تیتراژ آن را عباس کیارستمی ساخته است.موسی ایلیچ در این فیلم سعی کرده است که فیها خالدون فقر را در روسیه نشان بدهد که گویا موفق هم شده است.

منبع : لوح